Granaatappel
Het heeft bij mij eigenlijk best wel even geduurd voor ik een granaatappel ‘begreep’. Had je een grote rode vrucht, maakte je het open en dan zaten er alleen maar pitjes in! Tssskk… Wist ik veel dat je die pitjes nu juist moest eten..;) Ach ja, we maken allemaal wel eens een foutje toch?
Granaatappel; Foto Volff - Fotolia
De granaatappel is een lid van de kattenstaartfamilie en groeit aan een tot 6 meter hoge struik. Oorspronkelijk uit Perzie wordt de vrucht al jaren gekweekt rond het middellandse zeegebied. De vrucht is ongeveer zo groot als een sinaasappelen het lastigste is om de rode zaden uit de granaatappel te krijgen. Althans, ik heb er nog geen goede methode voor gevonden, ondanks de diverse methoden die ik al geprobeerd heb.
De rode zaden zitten rondom verpakt in het witte vruchtvlees wat niet eetbaar is. Zodra je een vrucht opensnijd zit je al onder het rode sap en het eruit pulken van de zaden is een redelijke kliederboel. Een methode om de zaden los te krijgen is om de vrucht door midden te snijden, een paar keer in te prikken en dan hard met een houten lepel op de achterkant slaan. Dit zou de zaden moeten losmaken, maar bij mij is het op deze manier nog niet goed gegaan. Behalve dan dat de hele keuken onder de rode spetters zat… Niet helemaal wat je
wilt misschien.
Maar al die ‘ellende’ is wel meer dan de moeite waard als je de vruchten eenmaal vrij hebt. De granaatappel pitjes zijn heerlijk in een salade of bij een hartig gerecht en het sap is supergezond en lekker. Er zitten enorm veel anti oxidanten in, kalium en vitamine C.
Op het Noordelijk halfrond is de vrucht verkrijgbaar van september tot februari.
Gerechten met granaatappel op De Glazen Vork
Ik haal de zaadjes uit de granaatappel door de leerachtige schil kruiselings in te snijden en de parten uit elkaar te trekken. Op die manier maak je zo weinig mogelijk pitjes kapot (en voorkom je gespetter). Dan neem ik een kommetje met water en haal ik daarboven voorzichtig de pitjes uit de kwarten. De pitjes zullen naar de bodem zinken terwijl de bittere witte velletjes blijven boven drijven. Het enige dat je dan nog hoeft te doen is de velletjes eraf scheppen en de pitjes door een zeef doen zodat je alleen de sappige pitjes overhoudt. Echt handig hoor!
Simone van den Berg — May 15th, 2012 at 6:42 pm
He Sas! Ok, dat klinkt in ieder geval al een stuk beter als mijn methode..
Maar raak je zo niet een hoop van de smaak kwijt als je ze in het water laat vallen? Dat vraag ik me dan altijd af… Als ze heel blijven niet vermoed ik..